aanbreken

[onregelmatig werkwoord]

1. het ontstaan, of laten ontstaan
   vb:de grote dag is aangebroken
   synoniemen: beginnen intreden
   tegenstellingen: eindigen ophouden stoppen uitscheiden staken afnokken
   
2. het open maken
   vb:we hebben een nieuw pak melk aangebroken
   

onregelmatig werkwoord: aan-bre-ken

het breekt aan (... het aanbreekt)
zij breken aan (... zij aanbreken)
het brak aan (... het aanbrak)
zij braken aan (... zij aanbraken)
het is/heeft aangebroken
de/het/een aangebroken ....
aanbrekend, aanbrekende