plaats

[zelfstandig naamwoord]

1. bepaalde ruimte of punt in de ruimte
   vb:op deze plaats blijf ik zitten
   
   1. in plaats van [als vervanging van]
      
   2. plaats innemen [een hoeveelheid ruimte bezetten]
      
   3. hij was ter plaatse [op die plaats]
      
   4. plaats maken voor iemand [ruimte voor hem maken]
      
   5. opgestaan plaats vergaan [als je wegloopt mag ik op je plaats]
      
   6. dat is op zijn plaats [dat is zoals het hoort]
      
   7. het hart op de juiste plaats hebben [iets voor anderen over hebben]
      
   8. een zekere plaats [het toilet]
      
   9. pas op de plaats maken [bewust geen voortgang maken]
      
   synoniemen: punt plek locatie oord stek
   
2. punt in een volgorde
   vb:hij eindigde op de tweede plaats
   
   1. op de eerste plaats .... [als eerste]
      
   2. zijn plaats niet weten [niet weten waar hij zich aan moet houden]
      
3. stad of dorp
   vb:Amstelveen is een grote plaats
   

algemene uitdrukkingen:

1. in jouw plaats [als ik in jouw positie was]
   

zelfstandig naamwoord: plaats

de plaats
de plaatsen
het plaatsje